Το τέλος της νεωτερικότητας μας είχε κατακλύσει με την ματαιοδοξία και την απλούστευση του μεταμοντέρνου και το μέλλον φάνταζε σαν αναμάσημα του παρελθόντος. Όλα ήταν μετά. Κι επειδή η κοινωνία δεν είναι άχρονη, μια επίθεση από το μέλλον μας έδωσε καινούρια ελπίδα.

Γεννήθηκε το Δεκέμβρη και όταν έγινε ενός έτους δεν ακολούθησε, όπως κάποιοι περίμεναν, τη νομοτέλεια της ιδεολογίας, δεν έγινε ούτε επέτειος ούτε επαίτης καμιάς πολιτικής ή κοινωνικής αυθεντίας. Το συλλογικό άτομο έπραξε σε ελεύθερο, δημόσιο, κοινωνικό χρόνο και αντιλήφθηκε το συμβάν της εξέγερσης ως πολλαπλές ρωγμές ελευθερίας. Η ελευθερία αντεπιτίθεται μ’ όλα τα πρόσωπά της στη μητρόπολη και γύρω απ’ αυτήν. Με το πρόσωπο της συλλογικότητας σε χώρους, γειτονιές, με το πρόσωπο των χιλιάδων στην πορεία του Πολυτεχνείου, με χιλιάδες πρόσωπα που συναντήθηκαν σε κινήσεις φαντασίας, δημιουργίας και πράξης.

περισσότερα